Ο φόβος κυριαρχούσε την ζωή μου!

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2008

Не можех да спя, не можех да пътувам, не можех да се занимавам с нищо.

Επτά χρόνια είχα φοβική νεύρωση... Δεν μπορείς να ζήσεις με τέτοια ασθένεια, δοκίμασα παρά πολλά φάρμακα, άλλα δε με βοήθησαν. Πήγαμε σε γιαγιάδες και μάντισσες και πάλι τίποτα! Διέκοψα όλες τις επαφές μου με του τους παλιούς μου φίλους, φοβόμουνα και απ'αυτους! Νόμιζα ότι θα με πληγώσουν. H διάθεση άλλαζε γρήγορα, είτε ήμουνα απολύτως αδιάφορη, είτε είχα κρίσεις και φώναζα με ώρες! Δεν μπορούσα να κοιμάμαι να ταξιδεύω, να κάνω κάτι...


Η Μάγδα με έσωσε από την αγκαλιά του φόβου! Η μητέρα μου την είπε το πρόβλημά μου. Χωρίς να το ξέρω εγώ έκανε όλες τις τελετουργίες που η μάντισσα την έχει στείλει. Και πάλι κατά την συμβουλή της Μάγδας πάντα φοράω μαζί μου το κομψό υπερασπιστή για κινητό, το οποίο εκτός από κάλο κόσμημα μου δίνει και ενεργεία και αυτοπεποίθηση.

Няколко месеца по-късно сама не можех да се позная – бях се превърнала в съвсем различен човек. Започнах всичко от нулата. На 30 години започнах да опознавам света, от който толкова години се страхувах. Започнах работа, намерих си нови приятели, срещнах и любовта. Понякога гледам уверената млада жена, която ми се усмихва в огледалото и не вярвам, че това съм аз.

Лилия Симеонова, Варна

Μερικές μήνες αργότερα ούτε και εγώ δεν μπορούσα να αναγνωριστώ τον εαυτό μου! Έγινα εντελώς διαφορετικός άνθρωπος! Άρχισα τα πάντα από την αρχή. Στα τριάντα μου, άρχισα να ξαναγνωρίσω τον κόσμο. Βρήκα δουλεία, και καινούργιους φίλους, και τον άντρα της ζωής μου. Συχνά βλέπω την πεπεισμένη νεαρή γυναίκα που μου χαμογελάει από τον καθρέφτη και δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτό είμαι εγώ.

Μαρία Αδάμου Πρέβεζα